Tak przy sztormie…

Neptun dziś się gniewa… W nocy zaczął wiać bardzo silny wiatr i nadal mocno dmie… Synoptycy przewidują nawet 10 w skali Beauforta…

Patrzę w okno z zachwytem :) … Mogłabym dodać, że jak zwykle :) . Nie zrozumcie mnie źle, bo przecież zdaję sobie sprawę z tego, że taki wiatr jest bardzo niebezpieczny, ale dla nas to nowość i potęga natury jest niezwykła, piękna, tajemnicza i groźna… Myślałam, żeby zrobić jakąś „sesję zdjęciową” (bo w końcu mam trochę lepszy aparat :) ) , ale to musiałabym chyba nakręcić cały film i „skrócić”go, w sensie przyspieszyć, żeby pokazać jak tu jest pięknie… A poza tym każdego dnia morze jest inne, inna gra światła, inne niebo, chmury, kolory morza, piasku, jesiennych drzew…no i dźwięki- delikatny szum fal i groźny ryk morskich bałwanów, „śpiew” mew… Wczoraj, kiedy zaczęło już wiać trochę mocniej był „Dzień Tęczy”! Serio, serio! W życiu nie widziałam aż tylu tęcz jednego dnia :) ! Było ich chyba z 8! Jedną nawet zauważyłam taką całą :) :) :) !!! Wczoraj rano przywitało nas piękne słońce, wschodzące nad Westerplatte…

A tu- widok na Gdynię…

Mamy też szczęście obserwować drogę statków, które wpływają do portu w Gdańsku. Wieczorami i w nocy widzimy światła, które prowadzą statki bezpiecznie, w oddali światło latarni morskiej w Helu… Naprawdę można się zakochać w takim widoku… A w środę nawet „statek Star Wars” nas odwiedził na wodach Bałtyku :)

No żartuję oczywiście, ale kształt tego statku był przedziwny… Zazwyczaj ze słowem statek kojarzy nam się konkretny kształt statku, ale to, jakie często widujemy tutaj przywołuje skojarzenia ze statkami, ale kosmicznymi :) . Taka ciekawostka :) .
Coś wydaje mi się, że głównie skupiam się na urokach przyrody :) , ale jak już kiedyś Wam wspominałam uwielbiam naturę, przyrodę i z zachwytem patrzę na nią…
Cóż robić, kiedy Neptun się gniewa? Może książka, dobra kawa i kawałek (może być nawet większy :) ) ciasta dyniowo- marchewkowego? Co Wy na taki zestaw :) ? Jantar też zaprasza :) ! Ale z niego czytelnik :) !

A może jesienne kwiaty?

Goździki też są piękne, prawda :) ?
Z tym ciastem dyniowym to też miałam niezłą „wtopę”… Miałam spory kawałek dyni i do tego starłam jeszcze 2 marchewki. Chciałam, żeby ciasto było takie „wilgotne”, więc dyni nie piekłam wcześniej, tylko też starłam. No i chyba to był przerost „formy nad treścią” (teraz moi wykładowcy z teorii literatury pewnie by się zagotowali, bo twierdzili, że coś takiego nie istnieje :) )… Ciasto pachniało cudnie- piernikami (bo dodałam cynamon i cukier z wanilią), świątecznie wręcz, ale „wilgotne” było całe…No, mówiąc wprost to był jeden wielki zakalec… Może nie powinnam się tym „chwalić”, ale to ogromne ciasto (cała wielka blacha!) zniknęło w ciągu jednego dnia- moi chłopcy całe spałaszowali :) ! I bardzo im smakowało :) ! I jak tu zrozumieć facetów :) … Chyba powinnam się cieszyć, bo nie dość, że zjedli ze smakiem, to jeszcze z meeega dawką witamin z dyni i marchewki. Normalnie, szczególnie Karol, kręcą nosem na warzywa, a to ciasto praktycznie składało się z warzyw w 80% :) … Nie gniewajcie się, ale z czystej przyzwoitości nie podam przepisu :) , a poza tym ja zazwyczaj robię wszystko „na oko”. Mam zamiar jeszcze zrobić coś z dyni w najbliższym czasie i upiec „ciasteczka Nigelli”, na które przepis znalazłam w Internecie. Wtedy, jak mi wyjdzie, to oczywiście się nim podzielę :) .
Na printerest.com , który uwielbiam za morze inspiracji, znalazłam ciekawe, inne „zastosowanie” dyni. Kto wie, może za rok, w naszym Majeranku, na tarasie, albo przy kominku też coś takiego wykombinuję…

Dziś jedziemy do naszej Lubonii, bo Majeranek- nasz domek, który się buduje (to była nazwa projektu, który później uległ małym zmianom, ale nazwa bardzo nam się podoba :) )- przechodzi wielką metamorfozę :) :) :) !!! Stroi się w dachówkę i zakłada ciepły płaszcz na zimę :) . I zyskaliśmy miejsce w sadzie, po zburzeniu starych budynków. Niestety „działamy” na odległość, więc fotorelacja będzie po weekendzie. Mamy szczęście do naszej ekipy. Pracują jak mróweczki, są dokładni (nawet sąsiedzi, którzy też się budują częściowo korzystają z usług naszej ekipy :) ). Mam do nich zaufanie.

Tak na zakończenie, żeby Was nie zanudzić, bo treści tego wpisu są niczym sztormowe fale- niosą różne rzeczy :) , chciałabym bardzo, bardzo, bardzo serdecznie podziękować wszystkim Wam, którzy do naszego „domu pełnego miłości” zaglądacie :) . Jest mi ogromnie miło poznawać Was i czytać Wasze komentarze. Wiem, że każdy z nas jest zagoniony, zapracowany i ma na głowie mnóstwo spraw, ale takie drobne gesty są przemiłe i sprawiają wiele radości. Dziękujemy Wam za to z całych naszych serc, a psiaki z radością merdają ogonami :) .
Pozdrawiam cieplutko!
Ania

4 przemyślenia na temat “Tak przy sztormie…”

  1. Martynka pisze:

    DYNIOWO-MARCHEWKOWE?! Zjadłabym!
    Zazwyczaj upatrzę sobie jedną rzecz w danym wpisie i się niej uczepię, a gdy czytam o słodkościach – cóż, robię się głodna! W ciastach nie mam doświadczenia (sama piekłam jedynie jabłecznik, sernik, tartę czekoladową i z dżemem), ale za to kiedyś namiętnie uczyłam się zrobić idealne muffinki. :) Do dzisiaj zawsze mam się czego uczepić – za mało chrupkie, jakieś zbyt mokre w środku, za suche i tak w kółko.. Może jakieś rady? Jakiś sprawdzony przepis? Nie chciałabym zostać w ciastkach. :D
    Pozdrawiam cieplutko, M.

    1. ania.chrzanowska pisze:

      Kurczę, po tych Twoich sernikach, jabłecznikach, tartach to chyba ze swoim meeega zakalcem nie będę występowała przed szereg ;) . Ostatnio wyszłam z założenia, że nie można być wobec siebie tak krytycznym- jak innym smakuje- liczę oczywiście na szczere uwagi- to chyba nie jest źle ;) . A jestem pewna, że Twoje wypieki są przepyszne :) . Dziś są urodziny Karola i szykuję dla Niego mały torcik (bez pieczenia) i jak wyjdzie, to chętnie przepisem się podzielę :).
      Pozdrawiam cieplutko!
      Ania

  2. ~Dalwi Szyje pisze:

    Piekne ujęcia na morze, bardzo je lubię ale tak jesienią i wiosną bez turystów. Wspaniały psiak, pozdrawiam Agnieszka.

    1. ania.chrzanowska pisze:

      Mamy naprawdę ogromne szczęście, że codziennie, o każdej porze, spoglądając w okno możemy podziwiać morze… To prawda, że najwięcej uroku ma ono wtedy, gdy jest mało turystów.
      Witam Cię Agnieszko bardzo cieplutko u siebie i oczywiście zapraszam na dłużej :) .
      Pozdrawiamy z naszego domku pełnego miłości, a psiaki wesoło merdają ogonkami :) !
      Ania

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>